Funkcjonowanie Rekomendacji T miałoby się opierać na dobrych praktykach zarządzania ryzykiem kredytowym, tzn.:
usystematyzowaniu zasad udzielania kredytów detalicznych przez zapewnienie przejrzystego pomiaru ryzyka przez banki oraz metod i organizacji zarządzania tym ryzykiem;
ograniczeniu konkurowania banków zróżnicowanym poziomem bezpieczeństwa kredytowania oraz określeniu minimalnych wymagań dla zarządzania ryzykiem;
uwzględnieniu w kształtowaniu polityki kredytowej ogólnych warunków gospodarczych, sytuacji każdego kredytobiorcy oraz własnych możliwości finansowania;
rzetelnej, obiektywnej, skrupulatniejszej i opartej na jednolitych standardach ocenie zdolności kredytowej klienta (z uwzględnieniem wiarygodności kredytowej innych osób odpowiedzialnych za spłatę zobowiązań, oraz wszelkich elementów mogących wpływać na zdolność gospodarstwa domowego do obsługi zadłużenia, jak np.: wysokość dochodów faktycznie pozostających do dyspozycji gospodarstwa domowego po potrąceniu wszelkich obciążeń i wydatków, warunków makroekonomicznych, ilość osób w gospodarstwie domowym, obsługa zobowiązań już istniejących).